Βέβαια όσο και αν η εικόνα προκαλεί εντύπωση, όσοι ασχολούνται με το θέμα επισημαίνουν ότι δεν αποτελεί πλέον έκπληξη, καθώς τα περιστατικά εμφάνισης άγριων ζώων ακόμη και σε αστικές περιοχές πληθαίνουν.
Ιδιαίτερα, η επέλαση των αγριογούρουνων έχει εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα, με πολλαπλές συνέπειες. Ο κίνδυνος τροχαίων ατυχημάτων αυξάνεται σημαντικά, ενώ οι ζημιές που προκαλούν στις αγροτικές καλλιέργειες είναι εκτεταμένες και δεν αποζημιώνονται. Παράλληλα, οι αρμόδιες αρχές, επισημαίνουν ότι η ανεξέλεγκτη αύξηση του πληθυσμού ενισχύει και τον κίνδυνο εξάπλωσης της πανώλης των χοίρων. Για την αντιμετώπιση του φαινομένου έχουν συγκροτηθεί ομάδες δίωξης από κυνηγούς, οι οποίες δραστηριοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας λειτουργούν δεκατρείς ομάδες, ενώ σε ολόκληρη τη Θεσσαλία ο αριθμός τους φτάνει τις πενήντα. Παρότι ενισχύονται διαρκώς, το πρόβλημα παραμένει έντονο. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Ζ’ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Θεσσαλίας Ευάγγελος Μπαλατσός «χτυπάνε εκατό και εμφανίζονται διακόσια», υπογραμμίζοντας τον ραγδαίο ρυθμό αναπαραγωγής τους.
Σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε ομάδα δίωξης αποτελείται από δέκα πιστοποιημένα άτομα, με τους κυνηγούς να είναι ασφαλισμένοι με έξοδα της Ομοσπονδίας.
ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Ο κ. Μπαλατσός εξηγεί ότι οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται αρκετά χρόνια πίσω, όταν με την παρότρυνση της πολιτείας, πολλοί κτηνοτρόφοι χοίρων επιδίωκαν να αυξήσουν τον αριθμό των ζώων τους, προκειμένου να λάβουν μεγαλύτερες επιδοτήσεις. Χωρίς ουσιαστικό διαχειριστικό έλεγχο και προγραμματισμό, οι πληθυσμοί των ζώων αυξήθηκαν σημαντικά και όταν αφέθηκαν ελεύθερα για βοσκή στα βουνά, διασταυρώθηκαν με αγριογούρουνα, δημιουργώντας υβρίδια.
Τα υβρίδια αυτά έχουν πολύ μεγαλύτερη αναπαραγωγική ικανότητα σε σχέση με τα καθαρά αγριογούρουνα.
«Οι αγριόχοιροι γεννούν μία φορά τον χρόνο περίπου τρία έως τέσσερα μικρά, ενώ τα υβρίδια γεννούν έως και τρεις φορές, φέρνοντας στον κόσμο δέκα έως δώδεκα μικρά κάθε φορά. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε ραγδαία αύξηση του πληθυσμού τους. Η πληθυσμιακή έκρηξη έχει ως αποτέλεσμα τα ζώα να μη βρίσκουν πλέον επαρκή τροφή στα δασικά οικοσυστήματα και να πλησιάζουν όλο και περισσότερο κατοικημένες περιοχές» επισημαίνει. Η τροφή που αναζητούν εντοπίζεται συχνά σε κάδους απορριμμάτων, σε ταΐστρες για αδέσποτα ζώα, αλλά και από ανθρώπους που προσπαθούν να βοηθήσουν μικρά ζώα. Η πρακτική αυτή αν και γίνεται από ευαισθησία, επιδεινώνει την κατάσταση, καθώς προσελκύει τα άγρια ζώα μέσα στις πόλεις.
ΤΟ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ
Η δασάρχης Λάρισας Νατάσα Μπάκαβου και ο υπεύθυνος θήρας Άρης Γαλάτος του Δασαρχείου Λάρισας, επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Όπως δηλώνουν, πρόκειται κυρίως για υβρίδια που πολλαπλασιάζονται ταχύτατα, με αποτέλεσμα παρά τις προσπάθειες περιορισμού, να συνεχίζουν να αποτελούν σημαντική απειλή τόσο για την αγροτική παραγωγή όσο και για την οδική ασφάλεια.
Οι αγρότες είναι από τους πρώτους που βιώνουν τις συνέπειες. Η δασάρχης υποστηρίζει ότι «οι ζημιές στις καλλιέργειες είναι συχνές και εκτεταμένες, ενώ δεν προβλέπεται αποζημίωση, καθώς οι καταστροφές αυτές δεν θεωρούνται φυσικές καταστροφές. Έτσι, πολλοί παραγωγοί αναγκάζονται να λαμβάνουν μόνοι τους μέτρα προστασίας, τοποθετώντας περιφράξεις ή σκιάχτρα, ακόμη και φυλάσσοντας οι ίδιοι τα χωράφια τους τη νύχτα. Στην Καλλιπεύκη καλλιέργειες καλαμποκιού έχουν δεχθεί αλλεπάλληλες επιδρομές αγριογούρουνων. Σημαντικές καταστροφές καταγράφονται και στις καλλιέργειες φασολιών στη Σπηλιά Κισσάβου. Σε αρκετές περιπτώσεις τα ζώα εισβάλλουν σε χωράφια και καταστρέφουν σχεδόν το σύνολο της παραγωγής, αφήνοντας τους γεωργούς χωρίς αποζημίωση και με σημαντικές οικονομικές απώλειες».
ΝΑΤΑΣΑ ΠΟΛΥΓΕΝΗ
